Categorie: Nederlands

Een Pleidooi Tegen Karma

“We do not have the ideal world, such as we would like, where morality is easy because cognition is easy. Where one can do right with no effort because he can detect the obvious.” | Philip K. Dick – The Man in the High Castle (p. 216)

Als je iemand vraagt of diegene van zichzelf vindt dat die een goed persoon is, dan is de kans groot dat diegene daar een bevestigende reactie op geeft. We vinden onszelf immers een bovengemiddeld goed mens, net als dat we onszelf bovengemiddeld grappig en bovengemiddeld leuk vinden (wat uiteraard paradoxaal en daardoor niet mogelijk is). Maar waarom zouden we eigenlijk een goed mens willen zijn? Het leven heeft vaak genoeg laten zien dat mensen met veel slechte daden kunnen wegkomen. Bestaat iets als karma eigenlijk wel, of is het een utopische illusie waarvan we dolgraag zouden willen dat die bestond? En toch proberen velen van ons goed te zijn, maar worden we vervolgens keer op keer teleurgesteld en gepijnigd wanneer ons iets slechts overkomt. Waarbij we onszelf de vraag stellen: …

Lees verder “Een Pleidooi Tegen Karma”

2021: An Open Letter

2021: An Open Letter

A year ago I wrote and performed an end-of-the-year-speech for the first time. It was called ‘United In Silence’, which refers to the many losses of 2020. And also that even though silence is universal, the silence from a specific human being is personal. And here I am, for the sixth year in a row, changing my personal silence into my personal voice. Putting words on paper, not sure yet which words will appear.

Words can change everything, but, at the same time, they can’t change anything at all. When said or written, they can travel through space and time. They’re easily gone or forgotten, but at the same time they can stay forever.

Lees verder “2021: An Open Letter”

Coin-cidental Question [NL]

Ik zit in een kroeg, wanneer opeens een half aangeschoten man naar me toe komt en me de volgende vraag stelt: “Stel dat je een munt bent, welke munt zou je dan zijn?” Het is een zeer willekeurige vraag op een zeer willekeurig moment. Maar ik kan het niet loslaten. Want als ik een munt zou zijn, welke munt zou ik dan zijn? Zou ik een twee euro zijn, omdat ik een hart van goud heb? Zou ik een één eurocent zijn, omdat ik onzichtbaar ben en niks waard ben? Zou ik een twintig eurocent zijn, omdat ik er uniek uitzie? Zou ik een tien cent zijn, omdat ik een tien ben? Of juist een vijf cent, omdat ik net geen voldoende ben? Zou ik een één eurostuk zijn, omdat ik me naar buiten toe altijd mooi presenteer, maar me van binnen toch vaak grauw voel? Of zou ik een vijftig cent zijn, die voor van alles en nog wat wordt gebruikt?

Lees verder “Coin-cidental Question [NL]”

Zoektocht naar een Schakelaar

Zou je me kunnen helpen? Ik ben namelijk op queeste. Al jaren, overigens. Je weet wel, zo’n eeuwigdurende zoektocht waarbij je uiteindelijk hetgeen dat je zoekt niet vindt. Maar juist doordat je het niet vindt, vind je wel iets in jezelf. Ik ben op zoek naar een knop. Of beter gezegd, een schakelaar. Een aan-/uitschakelaar. Een schakelaar voor mijn emoties. Te veel gevoelens. Te veel gedachtes. Het is te vergelijken met de hoeveelheid afval in de wereld; het is te veel, je weet niet waar je het moet laten, dus dump je het maar ergens waar het alles kapotmaakt. Een eindeloze waterval, een overstroming, permanent aan het verdrinken, maar wel blijven leven. En wat zou die schakelaar dan oh zo fijn zijn. Er is echter wel een nadeel aan het gebruiken van deze schakelaar; ik verlies er ook mijn menselijkheid mee.

Lees verder “Zoektocht naar een Schakelaar”

2020: An Open Letter

2020: An Open Letter

2020: An Open Letter

“Reality is that which refuses to go away when I stop believing in it.” – Philip K. Dick

It’s kinda weird to write a short memoir after a year like 2020. And it’s also kinda weird to share my yearly photo with fireworks that look like a freedom pigeon; in a year without fireworks and with a bit less freedom than before. And still I’d like to write something about my own year.

Lees verder “2020: An Open Letter”

Verenigd In Stilte (2020 Eindejaarsspeech)

 

 

 

 

 

 

 

Normaal gesproken wanneer ik een groep toespreek, begin ik met een stilte. Een lange stilte. Tien seconden. Vijftien seconden. Twintig seconden. Ik kijk dan rond in het publiek, kijk wie daar allemaal zit, kijk welke mensen ik toespreek. En, naarmate de stilte langer duurt, ook zien hoe ze daarop reageren. Naarmate het langer stil is, gaan ze zich ongemakkelijker voelen. Dan gaan ze om zich heen kijken, anderen aankijken. Ongemakkelijk naar elkaar lachen, zich afvragend wanneer die man voor de groep eindelijk gaat beginnen met praten. Dit is als schrijver veel lastiger. Ik zie geen publiek dat ik toespreek, ik kan enkel mezelf zien. En toch gebruik ik graag de stilte, de lange stilte, of de te lange stilte, als opening. Wie zich tijdens een stilte op zijn gemak voelt, heeft de macht over degenen die zich daar niet comfortabel genoeg bij voelen. Totdat het tijd is om de stilte te doorbreken.

Lees verder “Verenigd In Stilte (2020 Eindejaarsspeech)”

Will you Mary me? [NL]

“If I could only reach you.. that would really be a breakthru”  | Queen – Breakthru

Ik hield het niet droog. Alweer niet. Voor de derde keer. 110 minuten volhouden zonder een brok in m’n keel te krijgen of tranen in m’n ogen te krijgen lukte me gewoon niet. En dat terwijl ik inmiddels allang wist wat er zou gaan gebeuren. Maar misschien raakte het me nu net zo veel als de eerste twee keer, juist omdat ik wist wat er zou gebeuren, en hoe het zou gebeuren. Ik keek de film deze keer namelijk op een andere manier.

Lees verder “Will you Mary me? [NL]”

Eenzame Schrijver, Anonieme Lezer

In februari gaf ik namens Diversion een lessenreeks MoneyWays aan een school. Tijdens deze lessen gaan we met scholieren en studenten in gesprek over geld, waar ikzelf als peer-educator, zoals mijn functie heet, open ben over mijn eigen geldzaken. Een van de dingen die we delen met de leerlingen en studenten zijn onze struikelblokken, oftewel alles wat niet altijd helemaal goed gaat op, in dit geval, financieel gebied. Een van m’n struikelblokken is dat ik nooit kijk naar mijn geld wanneer een band of artiest aan concert aankondigt; als ik wil gaan, dan koop ik meteen een ticket, zonder te kijken naar het geld op m’n rekening. Een aantal leerlingen vond dat raar; waarom zou ik naar concerten gaan als ik net zo goed livestreams of opnames van oude concerten op internet kan kijken? Inmiddels zit ik thuis daadwerkelijk die livestreams en oude concertopnames te kijken. Alle concerten zijn immers afgelast. Ik heb het advies van de leerlingen toch maar opgevolgd.

Lees verder “Eenzame Schrijver, Anonieme Lezer”

Your Paradise = Something I’ve Endured [NL]

“The point where we break gets closer every day. But where do we go?” | Rise Against – I Don’t Want to Be Here Anymore

Ik vind het ongepast om na afgelopen week weer meteen verder te gaan met het vrolijk posten van leuke berichten, alsof er helemaal niks is gebeurd. Wat zou mijn eigen artikel van afgelopen maandag dan ook nog waard zijn? Dat ik kort aandacht besteed aan de antiracismebeweging, maar dat ik daar daarna niks meer mee doe? Zoals ik in dat artikel al schreef; ik houd er niet van om mee te doen aan iets omdat iedereen dat op dat moment doet. Tegelijkertijd wil ik ook weer niet te veel aandacht eraan besteden, want dat kan juist averechts werken; als mensen te veel over een bepaald onderwerp lezen of wanneer ze het te vaak tegenkomen, dan verdwijnt de interesse langzaam maar zeker. Daarnaast wil ik deze website gericht hebben op creatieve vrijheid, zonder enige agenda. Daarom heb ik besloten dat dit artikel een combinatie van verschillende onderdelen wordt, waarin ik enerzijds nog wel stil wil staan bij de antiracismebeweging, maar anderzijds juist ook weer aandacht wil besteden aan mooie dingen in het leven. Want als die er niet zijn, waarom zou je dan überhaupt ergens voor vechten?

Lees verder “Your Paradise = Something I’ve Endured [NL]”